IMG_3718

Wat leer ik van de witte kwikstaart

Wat leer ik van de witte kwikstaart?

Als je in een natuurrijke omgeving woont dan kan het gebeuren dat je mooie natuur verschijnselen ziet. Dat kan zijn in de bloei van bloemen, in het uitlopen van de bloesem van een appelboom. En niet te vergeten de activiteiten van vogels. De vogels hebben jaarlijks een ritueel wat mooi is om te observeren en waar we veel van kunnen leren in vergelijking met het menselijke gedrag. Wat mij dit jaar opviel is het gedrag van de witte kwikstaart in een onveilige situatie.

In de literatuur wordt deze vogel omschreven als:
HERKENNING: Slank, met lange, smalle, zwart witte staart die constant op en neer bewogen wordt. Loopt met rukkende kopbewegingen, rent achter prooi aan, stopt plotseling, wipt opgewonden met staart.”
GELUID: tsli-WITT of zi-ze-LITT”
(bron: ANWB Vogelgids Europa)

De witte kwikstaart is algemeen bekend. Deze vogel moet iedereen wel eens gezien hebben, bijv. op de weg en maar actief zijn met zijn kop en staart. Weer een stukje verder vliegen en opnieuw actief zijn met kop en staart.

Het blijkt dat dit kleine vogeltje een nest bouwt op allerlei plekken. Bij mij in een hedera struik dichtbij mijn achterdeur. Het aantal eieren in mijn nest is 6 stuks. Op een bepaald moment liep ik er dichtbij langs en opeens vloog de witte kwikstaart weg. Dat is natuurlijk niet verwonderlijk maar wat denkt die witte kwikstaart nu eigenlijk en waarom reageert deze dan zo:

Ik, als witte kwikstaart heb nu eindelijk mijn nestje klaar. Ik heb mijn nest heel goed verscholen in een struik. Lekker veilig. Geen ruzie met de buren (want die zijn er gelukkig niet). Overdekt ook nog, want de regen komt bij mij niet naar binnen. Ik kan nu rustig op mijn eieren broeden. Er is wel activiteit rondom mijn nest, maar daar trek ik mij niks van aan hoor. Ik ben zelfverzekerd, parmantig. Ik heb een mooie zwart witte kop en een slank lijf. Ik ben soms ook een opgewonden typetje. Als ik buiten mijn nest ben dan is mijn kop bewegelijk en wip ik wel erg graag met mijn staart. Ik wil wel gezien worden. Diep van binnen ben ik eigenlijk altijd onrustig. Maar ik voel mij nu bedreigd, zeker wanneer een mens of dier te dichtbij mijn nest komt. Als het mij te benauwd wordt dan moet ik toch kiezen wat ik doe: vechten, vluchten of bevriezen. Ik kan helemaal wegduiken in mijn nest en net doen alsof ik niet thuis ben, maar ik vrees soms ook voor mijn leven. Ik ben bewegelijk en kies daarom voor vluchten. Dat is voor mij nu de best mogelijke optie om te doen. Als ik vlucht dan probeer ik ze natuurlijk wel op een dwaalspoor te zetten. Eigenlijk zien ze niet aan mij dat ik bang ben. Als ik mijzelf moet redden en verdedigen dan verlaat ik toch mijn nest met een mooie duikvlucht, zodat ze niet zien dat er een nest is. Ik duik snel naar beneden en wapper veel met mijn vleugels in een 45 graden stand. Ik scheer als een vliegtuig over de grond en zoek een veilig plekje om te schuilen. Als het weer veilig is keer ik weer terug naar mijn nest.
Gelukkig de eieren zijn er nog …

Ken ik ook het gedrag van de witte kwikstaart bij mijzelf? Lijk ik op de witte kwikstaart in mijn gedrag of herken jij je in dat gedrag van deze vogel? Als je in gevaar bent en dat je dan wegduikt, misschien wel niet gezien wil worden of juist willen gaan staan, maar zorgt dat je geheim niet ontdekt wordt? Of een dwaalspoor achterlatend om de ander juist niet in verwarring te brengen?

Gelukkig rent er niemand achter mij aan …

(Op mijn facebook pagina staat een filmpje van de duikvlucht van een witte kwikstaart).